دو محصول را می توان هر دو به عنوان "سس گوجه فرنگی" توصیف کرد و هنوز هم از نظر غلظت، چاشنی، بسته بندی و استفاده نهایی کاملاً متفاوت هستند. سس مایونز نوع دیگری از مشکل منبع را ایجاد می کند: دو محصول می توانند در یک برگه مشخصات تقریباً یکسان به نظر برسند، اما وقتی پخش می شوند، در سالاد مخلوط می شوند یا در یک آشپزخانه خدمات غذایی استفاده می شوند، رفتار متفاوتی دارند.
برای واردکنندگان، مشکل فقط درک نام محصولات نیست. چالش واقعی این است که مطمئن شوید که تعریف محصول با برنامه مورد نظر مطابقت دارد.
این مهم است زیرارب گوجه فرنگی, سس گوجه فرنگی, کچاپ گوجه فرنگیوسس مایونزاز همان منطق خرید پیروی نکنید. عدم تطابق در مرحله تعریف می تواند منجر به نمونه اشتباه، قالب بسته بندی اشتباه، فرمول نامناسب یا مقایسه قیمتی شود که در واقع محصولات مشابه را با هم مقایسه نمی کند.
نام محصولات مفید هستند، اما همیشه به اندازه کافی برای منابع بین المللی دقیق نیستند.
اصطلاح "سس گوجه فرنگی" مثال خوبی است. بسته به بازار، ممکن است به یک سس پخت و پز نسبتا ساده، یک محصول آماده برای استفاده چاشنی شده یا حتی چیزی نزدیکتر به سس کچاپ اشاره داشته باشد. بنابراین، یک تامین کننده و یک واردکننده می توانند در حالی که محصولات متفاوتی را تصور می کنند، از یک اصطلاح استفاده کنند.
روش ایمن تر این است که ابتدا تابع را تعریف کنیم.
یک واردکننده باید بپرسد:
این سوالات به سرعت مقوله را محدود می کند.
یک محصول غلیظ برای پخت و پز متعلق به یک گفتگوی منبع متفاوت از یک چاشنی تمام شده در یک بطری فشرده است. سس مایونز در نظر گرفته شده برای تولید ساندویچ نباید دقیقاً مانند سس مایونز خرده فروشی در یک شیشه ارزیابی شود.
رب گوجهفرنگی معمولاً سادهترین دسته برای تعریف است زیرا غلظت در محصول مرکزی است.
با تغلیظ گوجه فرنگی های فرآوری شده و حذف بخشی از محتوای آب آنها ساخته می شود. نتیجه یک محصول غلیظ با سطح جامد گوجه فرنگی بالاتر از سس گوجه فرنگی یا سس گوجه فرنگی معمولی است.
برای واردکنندگان، رب گوجه فرنگی اغلب به یک ماده اولیه نزدیکتر است تا یک چاشنی سفره.
کاربردهای معمولی عبارتند از:
بنابراین بحث منبع اصلی شامل بریکس، رنگ، ویسکوزیته، اسیدیته، قوام و بسته بندی است.
یک اشتباه رایج این است که رب گوجه فرنگی را فقط بر اساس قیمت هر کارتن یا قیمت هر تن مقایسه کنید. اگر دو پیشنهاد دارای غلظتها، قالبهای بسته یا ویژگیهای پردازش متفاوت باشند، قیمت ارزانتر ممکن است نشان دهنده یک محصول نباشد.
خریدار ابتدا باید تأیید کند که خمیر برای چه چیزی استفاده می شود و چه غلظتی لازم است.
سس گوجه فرنگی تعریف بسیار گسترده تری دارد.
برخلاف رب گوجه فرنگی، معمولاً غلظت کمتری دارد و ممکن است قبلاً حاوی چاشنی یا مواد دیگر باشد. اما فرمول دقیق و استفاده مورد نظر می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد.
خریدار درخواست سس گوجه فرنگی می تواند به این معنی باشد:
اینجاست که منبع یابی نادرست اغلب شروع می شود.
زمانی که واردکننده واقعاً یک محصول به سبک ماکارونی چاشنی شده بخواهد، یک عرضه کننده ممکن است یک سس گوجه فرنگی اصلی را نقل قول کند. یکی دیگر از تامین کنندگان ممکن است "سس گوجه فرنگی" را به عنوان یک محصول با طعمی نزدیک به سس کچاپ درک کند.
برای واردکنندگان، راه حل ساده است: قبل از بحث در مورد مشخصات نهایی، برنامه را تعریف کنید.
اگر محصول روی پیتزا استفاده شود، قابلیت پخش شدن و رفتار پخت اهمیت دارد. اگر برای پاستا در نظر گرفته شده باشد، تعادل چاشنی و بافت آماده مصرف ممکن است مهمتر باشد. اگر برای یک تولید کننده غذا باشد، سازگاری دسته ای و سازگاری با دستور نهایی ممکن است اولویت باشد.
کچاپ گوجه فرنگی از طرف مصرف کننده راحت تر قابل تشخیص است، اما واردکنندگان هنوز باید آن را به وضوح از سس گوجه فرنگی تشخیص دهند.
سس کچاپ معمولاً یک چاشنی تمام شده است که برای استفاده مستقیم طراحی شده است. فرمول آن معمولاً تعادل خاصی از طعم، شیرینی، اسیدیته، بافت و چاشنی گوجه فرنگی را هدف قرار می دهد.
بنابراین تمرکز خرید متفاوت است.
ممکن است یک واردکننده نیاز به ارزیابی داشته باشد:
اشتباه این است که سس کچاپ را صرفاً به عنوان یک «فرآورده دیگر گوجه فرنگی» در نظر می گیریم.
رب گوجه فرنگی معمولاً برای غلظت و استفاده بیشتر انتخاب می شود. سس گوجه فرنگی ممکن است برای پخت و پز انتخاب شود. سس کچاپ به عنوان چاشنی تمام شده انتخاب می شود.
این تمایز هم مشخصات و هم بسته بندی را تغییر می دهد.
سس گوجه فرنگی که در یک بطری فشرده خرده فروشی به خوبی کار می کند، ممکن است انتخاب مناسبی برای پر کردن کیسه یا استفاده از خدمات غذایی با حجم بالا نباشد. فرمول و رفتار توزیع باید با کانال مطابقت داشته باشد.
سس مایونز اغلب در کنار سس گوجه فرنگی در قفسه های خرده فروشی یا میز فست فود ظاهر می شود، اما از نظر فنی به سیستم محصول دیگری تعلق دارد.
این یک سس امولسیون شده است که معمولاً در اطراف روغن، فاز آب، اسید و اجزای امولسیون کننده یا تثبیت کننده بسته به فرمول ساخته می شود.
این امر آنچه را که خریداران باید ارزیابی کنند تغییر می دهد.
در مورد سس مایونز، سوالات مهم عبارتند از:
یک سس مایونز می تواند در یک شیشه نمونه صاف به نظر برسد اما همچنان برای کاربرد واقعی خریدار نامناسب باشد.
به عنوان مثال، یک سس مایونز بسیار غلیظ ممکن است عالی به نظر برسد، اما به سختی می توان آن را از بطری فشار داد. یک محصول نازک تر ممکن است در برخی از کاربردهای سالاد به خوبی کار کند، اما بدن کافی برای یک همبرگر یا ساندویچ را فراهم نمی کند.
بنابراین ویسکوزیته صحیح به کاربرد بستگی دارد.
واردکنندگان نباید سس مایونز را فقط از نظر ظاهر، درصد روغن یا قیمت مقایسه کنند. خریدار باید نحوه عملکرد محصول را در کانال مورد نظر آزمایش کند.
متداولترین خطاهای منبعیابی معمولاً در محدودههای دستهبندی اتفاق میافتد تا در یک محصول کاملاً تعریفشده.
| سردرگمی رایج | چرا این اتفاق می افتد | آنچه واردکنندگان باید تایید کنند |
|---|---|---|
| رب گوجه فرنگی در مقابل سس گوجه فرنگی | هر دو بر پایه گوجه فرنگی هستند و در پخت و پز استفاده می شوند | غلظت، بریکس، چاشنی و کاربرد مورد نظر |
| سس گوجه فرنگی در مقابل سس کچاپ | اصطلاحات بازار متفاوت است | این محصول چه برای پخت و پز باشد و چه برای استفاده مستقیم از چاشنی |
| سس کچاپ در مقابل سس غوطه ور بر پایه گوجه فرنگی | ظاهر و کاربرد مشابه | فرمول، چاشنی، ویسکوزیته و کانال هدف |
| سس مایونز در مقابل سس سالاد | هر دو می توانند خامه ای و امولسیون شوند | سطح روغن، اسیدیته، شیرینی، کاربرد و بافت |
| سس مایونز خرده فروشی در مقابل سس مایونز خدمات غذایی | نام محصول ممکن است یکسان باشد | فرمت بسته، ویسکوزیته، گردش مالی و الزامات توزیع |
این تمایزها پس از نوشتن ساده به نظر می رسند. در گفتگوهای خرید واقعی، وقتی بحث با نام محصول و قیمت شروع می شود به جای یک برنامه، به راحتی می توان از آنها چشم پوشی کرد.
یکی دیگر از سردرگمی های رایج بین سس مایونز و سس سالاد خامه ای است.
آنها ممکن است شبیه به نظر برسند، اما فرمولاسیون و استفاده مورد نظر می تواند متفاوت باشد.
به طور کلی انتظار می رود که سس مایونز بافت امولسیون شده غنی تر و متراکم تری ایجاد کند. سسهای خامهای ممکن است سبکتر، اسیدیتر، شیرینتر یا بهطور خاص برای پوشاندن سبزیجات و سالاد طراحی شده باشند.
تعریف دقیق قانونی یا برچسب گذاری نیز می تواند بسته به بازار متفاوت باشد، بنابراین واردکنندگان نباید فقط به ظاهر متکی باشند.
برای پروژه منبع یابی، خریداران باید تایید کنند:
خریداری که انتظار سس مایونز را دارد اما محصول سبک تری دریافت می کند ممکن است نمونه را رد کند حتی اگر هر دو محصول در یک عکس شبیه به هم به نظر می رسند.
به همین دلیل است که تعریف محصول باید قبل از نمونه برداری توافق شود.
بسته بندی اغلب عدم تطابق بین محصول و کاربرد را نشان می دهد.
اگر خریدار رب گوجه فرنگی را در بطری فشرده درخواست کند، تامین کننده باید تأیید کند که آیا خریدار واقعاً منظور رب گوجه فرنگی غلیظ است یا واقعاً به دنبال سس یا سس گوجه فرنگی است.
اگر مشتری سس مایونز خرده فروشی را در یک سطل بزرگ درخواست کند، هدف واقعی ممکن است خدمات غذایی باشد تا فروش مجدد سوپرمارکت.
منطق بسته بندی معمولی در دسته بندی ها متفاوت است:
بسته بندی به خودی خود محصول را مشخص نمی کند، اما یک بررسی متقابل مفید است.
در صورتی که نام محصول، کاربرد و بسته بندی با هم تناسب نداشته باشند، واردکننده باید قبل از تایید سفارش، پروژه را روشن کند.
به جای ارسال:
لطفا سس گوجه فرنگی را نقل کنید.
یک پرس و جو مفیدتر این خواهد بود:
ما به دنبال سس پخت و پز بر پایه گوجه فرنگی برای خرده فروشی هستیم. این محصول عمدتاً برای پخت ماکارونی و خانگی استفاده خواهد شد. ما یک فرمول آماده برای استفاده و یک بسته به اندازه مصرف کننده را ترجیح می دهیم.
به جای:
لطفا مایونز را نقل کنید.
خریدار می تواند بگوید:
به سس مایونز برای کاربردهای ساندویچ و همبرگر در سرویس غذا نیاز داریم. ما به قابلیت پخش خوب، بافت پایدار و بسته بندی مناسب برای آشپزخانه رستوران نیاز داریم.
این تغییر کوچک می تواند چندین دور توسعه نمونه را نجات دهد.
تأمینکننده میتواند فوراً کاربرد مورد نظر خریدار را درک کند و واردکننده به احتمال زیاد مشخصات و قیمت مربوطه را دریافت میکند.
Hongburg Flavormaker با واردکنندگان، توزیع کنندگان، خریداران خدمات غذایی و خریداران برچسب خصوصی در محصولات مبتنی بر گوجه فرنگی، سس کچاپ، سس مایونز و سایر دسته های سس کار می کند.
اولین قدم در یک پروژه منبع یابی نباید انتخاب طرح بسته یا صرفاً درخواست کمترین قیمت باشد. باید تأیید کند که محصول انتظار می رود چه کاری انجام دهد.
برای محصولات مبتنی بر گوجه فرنگی، این ممکن است به معنای شفاف سازی غلظت، کاربرد پخت، چاشنی و بسته بندی باشد. برای سس مایونز، بحث ممکن است بیشتر بر روی بافت، سطح روغن، پایداری امولسیون، عملکرد کاربرد و الزامات کانال متمرکز شود.
این امر به ویژه برای aسس لیبل خصوصیپروژه، که در آن تعریف محصول بر توسعه فرمول، انتخاب بسته بندی و موقعیت برچسب نهایی تأثیر می گذارد.
برای خریدارانی که درازمدت را مقایسه می کنندتامین کننده سس، تعاریف واضح محصول همچنین مقایسه نقل قول ها را آسان تر می کند زیرا تامین کنندگان از یک خلاصه تجاری کار می کنند.
بیشتر اشتباهات بین محصولات گوجهفرنگی و سس مایونز با تولید شروع نمیشود. آنها زودتر شروع می شوند، زمانی که تعریف محصول بسیار گسترده است.
رب گوجه فرنگی یک محصول غلیظ از نوع مواد تشکیل دهنده است. سس گوجه فرنگی طیف وسیع تری از کاربردهای آشپزی را پوشش می دهد. کچاپ گوجه فرنگی یک چاشنی تمام شده است. سس مایونز یک سس امولسیون شده با بافت و پایداری خاص خود است.
برای واردکنندگان، ایمن ترین رویکرد، تعریف کاربرد، کانال و بسته بندی قبل از مقایسه قیمت ها است.
وقتی نقش محصول مشخص باشد، ارتباطات تامین کننده سریعتر می شود، نمونه ها مرتبط تر می شوند و خطر خرید محصول اشتباه بسیار کمتر می شود.
خیر. رب گوجه فرنگی غلیظ تر است و معمولاً به عنوان یک ماده یا پایه پخت و پز استفاده می شود. سس گوجه فرنگی معمولاً غلظت کمتری دارد و ممکن است قبلاً حاوی چاشنی باشد یا برای کاربردهای پخت و پز خاصی طراحی شده باشد.
سس گوجه فرنگی معمولاً با پخت و پز همراه است، در حالی که سس گوجه فرنگی معمولاً یک چاشنی تمام شده برای استفاده مستقیم است. اصطلاحات بازار می تواند متفاوت باشد، بنابراین برنامه مورد نظر همیشه باید تایید شود.
می توان از آن در برخی از دستور العمل ها استفاده کرد، اما محصولات از دیدگاه منبع معادل نیستند. سس کچاپ معمولاً حاوی مشخصات طعم شیرین و اسیدی است که ممکن است برای کاربردهای طراحی شده برای سس گوجه فرنگی مناسب نباشد.
سس مایونز یک محصول امولسیون شده است، بنابراین بافت، سطح روغن، پایداری امولسیون، حس دهان و عملکرد کاربرد به عوامل مهم منبع یابی می شوند.
نه لزوما. سس های خامه ای ممکن است سطوح روغن، اسیدیته، شیرینی، بافت و کاربرد مورد نظر متفاوتی داشته باشند. خریداران باید فرمول و الزامات برچسب گذاری محلی را تأیید کنند.
خریدار در حالت ایده آل باید کاربرد محصول، کانال فروش، بافت یا غلظت هدف، قالب بسته بندی، الزامات برچسب خصوصی و هر بازار یا نیاز مهم برچسب گذاری را مشخص کند.